UNIEK ZIJN EN BLIJVEN

Kindje ethiopie

Als een uniek wezentje worden we geboren. Hoewel we in de basis gelijk zijn komen we allemaal op aarde met onze eigen unieke kwaliteiten. Als we naar jonge kinderen kijken kunnen we dat al goed zien. Ouders genieten vaak volop van hun kleine mensje, en pas wanneer er anderen bijkomen gaan de vergelijkingen een rol spelen. 

Sommige kinderen bewegen net even anders........

 

Wat de meeste ouders doen is vooral benadrukken waarin hun kind bijzonder is, anders is en/of uitblinkt. Daarin gaan ze vaak vrij ver, want zij hebben immers een uniek kind.

 

Wanneer hun kind naar de crèche en daarna school gaat wordt dat nog meer benadrukt; immers, op school wordt gekeken naar de gemeenschappelijke vaardigheden en wordt het zaak je aan te passen aan de statistieken. Uniek en anders zijn wordt opeens een probleem en krijgt dan soms ook een stempel mee. 

 

Gedurende de school- en studietijd zal dit een grote rol blijven spelen. Voor ouders is dit vaak een lastige tijd: voor hen is hun kind prachtig en mag zichzelf zijn, maar de maatschappij (school, opleiding) is het hier niet altijd mee eens en probeert het kind in een hokje te drukken. Heel veel ouders voelen zich niet gehoord en gezien, laat staan hoe het voor hun kind is. 

Zo mooi om kinderen vanuit hun eigen pure visie muziek te laten maken.........

 

Voor sommigen wordt het te moeilijk en ze besluiten zich aan te passen of onzichtbaar te maken en hun unieke zijn op te offeren voor het geheel. Van ouders wordt verwacht hun kind onvoorwaardelijk te blijven steunen. Dat lukt het beste als ouders zelf hun unieke zijn hebben geaccepteerd en volledig zichzelf durven zijn. Ouders die zich een rol hebben aangemeten om zich te handhaven in de maatschappij worden nu door hun kind op hun onzuiverheid gewezen en krijgen de kans hun maskers te laten vallen.

 

Wanneer de kinderen volwassen zijn en zelf in de fase van kinderen krijgen zitten, begint het hele verhaal weer van voren af aan. Totdat er een volwassene komt die het patroon doorbreekt en zo de confrontatie aangaat met zijn omgeving. 

 

Het mooie is dat dit allemaal niet bedacht hoeft te worden, maar in de stroom van het leven vanzelf naar voren komt. Iets wat onderdrukt wordt wil naar buiten en hoe harder je het wegdrukt hoe meer  kracht het krijgt. Wanneer de maskers afgevallen zijn en de ware unieke kracht naar buiten komt heeft dat invloed op iedereen in de directe omgeving. 

 

Wanneer uiteindelijk iedereen zijn unieke kracht laat zien kunnen we ons weer volledig met elkaar verbinden en ieder in zijn waarde laten.

Ieder kind heeft zijn/haar eigen visie over de liefde en zal die dan ook op haar/zijn unieke wijze vormgeven in het leven

 

 

Afbeelding: Sylvia Goessens-Toonen

uniek vergelijkingen hokje maskers

Geplaatst op 17/08/2015 om 15:27